| Tytuł: | zaburzenia odżywiania inne niż anoreksja i bulimia |
| Autor: | 30.8.2010, 11:23 |
| Przedewszystkim te dwa punkty: Cytat: a) chociaż wiem i widzę, że jestem chuda, to jednak odczuwam jakąś dziwną satysfakcję, gdy np. zjem mało przez cały dzień (bo np. mam dużo pracy i mało czasu) b) jeśli jestem na siebie zła, bo coś mi nie wyszło, to (czasem) odmawiam sobie za karę jedzenia c) kiedy jestem zestresowana, to prawie wcale nie mogę jeść Trochę przeczą temu co napisałaś na początku. Z drugiej strony jeśli tak jest możesz mieć zaburzenia odżywiania. Są różne objawy ED. Anoreksja to nie tylko chęć schudnięcia. Tłumaczenia Anorexia Nervosa oznacza w wolnym tłumaczeniu jadłowstręt psychiczny. Czyli szeroko pojęty wstręt do jedzenia. Spowodowany złym stanem psychicznym. Tak więc jeśli uważasz, że jedzenie jest dla ciebie problemem. Unikasz posiłków, nie lubisz patrzeć na jedzenie i o nim myśleć, nie koniecznie chcąc zrzucić wagę to możesz się temu głębiej przyjrzeć. Natomiast jeśli jesz dużo i dalej chudniesz to zgłoś się do lekarza w celu zdiagnozowania jakiś zaburzeń hormonalnych lub trawiennych. Może wklej tu przykładowy jadłospis. ? | |
Depresja
Zaburzenia depresyjne są przez specjalistów określane jako zaburzenia psychiczne z grupy afektywnych. Cechą charakterystyczną dla tej grupy jest obniżenie nastroju, zmiana rytmy dobowego, lęk, obniżenie napędu psychoruchowego. Choć nie ma testów, które mogą jednoznacznie udowodnić depresję, wbrew pozorom diagnoza zwykle jest dość prosta. Zwykle za epizod depresyjny uznawane jest co najmniej dwutygodniowe obniżenie nastroju połączone z utratą zainteresowania czynnościami życiowymi i płynącymi z nich przyjemnościami.
Anoreksja to jedno z najbardziej rozpowszechnionych zaburzeń odżywiania. Istnieje wiele mitów dotyczących tej choroby, jak na przykład przekonanie, że cierpiąca na anoreksję osoba musi być przeraźliwie chuda. Tymczasem choroba zaczyna się o wiele wcześniej, zanim zmieni swą ofiarę w skórę i kości.
Bulimia
Bulimia to przede wszystkim choroba o podłożu psychicznym. Należy jednak być bardzo ostrożnym w poszukiwaniu jej przyczyn. Czynników może być wiele, mogą się również na siebie nakładać. Czynnikiem społecznym jest po prostu „przymus” bycia chudą.